Przejdź do głównej treści
2 min czytania

Oglądanie filmów przez osoby niewidome.

Długie, chłodne, jesienne wieczory raczej nie zachęcają do podejmowania aktywności na świeżym powietrzu. W tym okresie większość osób chętnie wybiera domowe zacisze i wieczór z książką lub ciekawy film. Dzięki rozwojowi...

Na drugim obrazie przedstawiony jest dorosły mężczyzna o średniej karnacji z krótkimi, prostymi włosami. Siedzi on w wygodnym fotelu, na którym leży miękki, pluszowy koc. Jego nogi są częściowo przykryte tym kocem, co sugeruje przytulną atmosferę. Pokój jest delikatnie oświetlony, co przywodzi na myśl wieczór lub zmierzch. Mężczyzna wydaje się być zwrócony w stronę dużego telewizora, na którym wyświetlany jest koncert na żywo. Jego wyraz twarzy to wyraz radości i relaksu, a palce lekko stukają w rytm muzyki o podłokietnik fotela. Obok niego na podłodze leży pies przewodnik, co dodaje scenie domowego ciepła i spokoju.


Długie, chłodne, jesienne wieczory raczej nie zachęcają do podejmowania aktywności na świeżym powietrzu. W tym okresie większość osób chętnie wybiera domowe zacisze i wieczór z książką lub ciekawy film. Dzięki rozwojowi nowoczesnych technologii, dostęp do szerokiej oferty filmów jest o wiele prostszy; poza telewizją i kinem mamy do dyspozycji różne internetowe serwisy filmowe.

Czy osoby niewidome oglądają filmy? Wśród osób mających problemy ze wzrokiem są zarówno fani urządzania maratonów serialowych, jak i zwolennicy spędzania czasu wolnego w inny sposób. Osoby słabowidzące, które korzystają z bodźców wzrokowych, w zależności od wady wzroku i jej konsekwencji, w większości przypadków są w stanie bez większych przeszkód oglądać filmy i seriale. Dostosowują one odległość ekranu i ewentualnie oświetlenie pomieszczenia oraz zajmują miejsce w odpowiedniej odległości od okna, w zależności od kąta padania słońca.

Z kolei osoby niewidome, spędzające wieczór w towarzystwie osoby widzącej, mogą czerpać z otrzymanego od niej odpowiedniego komentarza słownego dotyczącego tego, co dzieje się na ekranie. Minusem tego rozwiązania jest fakt, że muszą dostosować się do możliwości czasowych drugiej osoby. Natomiast, jeśli oglądają seriale samodzielnie, to muszą bazować na ścieżce dźwiękowej i liczyć na to, że wyciągną z niej wszystkie najważniejsze informacje pozwalające na właściwy odbiór i interpretację treści. Z kontekstu wypowiedzi bohaterów dowiedzą się tego, co dzieje się na ekranie, czego zobaczyć nie mogą.

Coraz bardziej powszechnym rozwiązaniem, pozwalającym na właściwy odbiór treści audiowizualnych wychodzącym naprzeciw osobom mającym problemy ze wzrokiem, jest audiodeskrypcja.

Czym jest audiodeskrypcja? Audiodeskrypcja to werbalny opis treści wizualnych dedykowany osobom słabowidzącym i niewidomym. Obecna jest w teatrach, muzeach, kinach i pozwala na odbiór gry aktorskiej oraz dzieł malarskich. Audiodeskrypcja wzbogaca także wydarzenia sportowe.

Audiodeskrypcja w projekcjach audiowizualnych, takich jak filmy, seriale czy programy telewizyjne, ma formę dodatkowej ścieżki dźwiękowej, która jest wkomponowana między wypowiedzi bohaterów. Opisuje ona grę aktorów, scenografię, kostiumy, barwy i światło, czyli wszystkie te elementy, których niewidomy widz nie jest w stanie zobaczyć. Treść audiodeskrypcji nie powinna narzucać odbiorcy sposobu interpretacji dzieła czy zachowania bohatera. Audiodeskrypcja pozwala osobom z dysfunkcją wzroku cieszyć się kulturą na równych prawach z innymi odbiorcami.

Adapter – zbiór filmów z audiodeskrypcją. Adapter to bezpłatny portal filmowy dla osób niewidomych i niesłyszących, projekt Fundacji na Rzecz Rozwoju Audiodeskrypcji "Katarynka". Portal działa od 2014 roku. W jego zbiorach można znaleźć filmy dokumentalne, dramaty, filmy familijne, komedie, musicale, filmy psychologiczne, sensacyjne, romanse, science fiction, filmy o tematyce wojennej, filmy kostiumowe i produkcje



Zobacz wszystkie
Grafika informacyjna na jasnym, kremowym tle. Po lewej stronie napis robots.txt, a obok zielona plakietka z tekstem „Allow: /”. Pod spodem bardzo duża, czarna liczba 429, a pod nią mniejszym krojem maszynowym napis „Too Many Requests”. Po prawej stronie biała, zaokrąglona karta z tabelą o dwóch kolumnach: „User-Agent” i „HTTP”. W tabeli sześć wierszy: Googlebot i Bingbot mają zieloną plakietkę z kodem 200, natomiast GPTBot, OAI-SearchBot, ClaudeBot i PerplexityBot mają pomarańczową plakietkę z kodem 429. Grafika pokazuje sprzeczność: plik robots.txt zezwala wszystkim botom na dostęp, ale serwer odsyła crawlery sztucznej inteligencji z błędem, przepuszczając jednocześnie boty Google i Bing. Zdjęcie wygenerowane przez AI
• 7 min czytania

Niewidzialni dla AI. Jak sprawdzić, czy serwer nie blokuje wyszukiwarek sztucznej inteligencji

Dostaliśmy maila: „ChatGPT nie zna Państwa firmy”. Sprawdziliśmy — to była prawda, ale z zupełnie innego powodu, niż sugerował nadawca. Serwer odsyłał boty sztucznej inteligencji błędem...

Hala basenowa dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Kobieta na wózku z opiekunką przy otwartej komfortce z podnośnikiem sufitowym i leżanką. Obok niecki pochylnia z poręczami prowadzi do wody. Zdjęcie wygenerowane przez AI Case Study
• 3 min czytania

Dostępność basenów

Dostępny basen to obiekt sportowo-rekreacyjny zaprojektowany i wyposażony tak, aby każdy - niezależnie od stopnia sprawności - mógł bezpiecznie, samodzielnie i komfortowo korzystać ze...

Masz pytania dotyczące dostępności?

Skonsultuj swój projekt z naszymi ekspertami. Pomożemy ocenić zgodność Twojego serwisu z wymogami prawnymi i zoptymalizować proces wdrożenia.

Projekt międzynarodowy

AIMused – dostępność i sztuczna inteligencja w muzeach

Nautil jest partnerem technologicznym projektu, w którym razem z instytucjami z Polski, Niemiec, Danii, Szwecji i Litwy tworzymy rozwiązania oparte na AI, by muzea i atrakcje turystyczne były dostępne dla każdego.

Więcej o projekcie AIMused
Interreg Południowy Bałtyk. Współfinansowane przez Unię Europejską

Projekt współfinansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu Interreg Południowy Bałtyk 2021–2027.