Przejdź do głównej treści
3 min czytania

Etapy projektowania strony internetowej

Co to jest i jakie są etapy projektowania strony internetowej? Projektując serwis internetowy trzeba pamiętać o tym, że będą go odwiedzać różni użytkownicy, także niepełnosprawni. Dlatego musi on być dostępny dla jak...

Co to jest i jakie są etapy projektowania strony internetowej?

Projektując serwis internetowy trzeba pamiętać o tym, że będą go odwiedzać różni użytkownicy, także niepełnosprawni. Dlatego musi on być dostępny dla jak największej liczby odbiorców. Wikipedia definiuje dostępność serwisu. Jako stopień, w jakim może on być postrzegany, rozumiany i przeglądany przez wszystkich użytkowników, niezależnie od ich cech lub upośledzeń, a także niezależnie od właściwości używanego przez nich oprogramowania i sprzętu.

Dostępność strony internetowej


Dostępność ma ogromne znaczenie w przypadku aplikacji dostępnych z poziomu przeglądarki, włączając w to serwisy internetowe. Dostępnością tych ostatnich zajmuje się przede wszystkim organizacja W3C (WWW Consortium). Wyszła ona z inicjatywą WAI – Web Accessibiliy Iniative, która zajęła się tworzeniem wytycznych odnośnie dostępności do sieci, zapewnieniem, że technologie sieciowe będą wspierać dostępność oraz tworzeniem narzędzi do ewaluacji i ułatwiania dostępności. Według definicji W3C dostępność oznacza, że ludzie niepełnosprawni mogą korzystać z serwisów internetowych, czyli zapoznać się z jej zawartością, sprawnie się przemieszczać i nawiązać interakcję. Dostępność serwisów dotyczy każdego rodzaju niepełnosprawności, które mają wpływ na korzystanie z sieci. Są to zaburzenia wzroku i słuchu, zaburzenia fizyczne, umysłowe i neurologiczne. Rozwiązaniem dla problemu dostępności serwisów jest tworzenie elastycznych witryn, które zaspokoją wymagania użytkowników. Elastyczność przyda się nie tylko osobom niepełnosprawnym, ale także użytkownikom, którzy posiadają wolne łącze internetowe i z tego powodu obszerniejsze serwisy wczytują się bardzo długo.

Etapy projektowania strony internetowej


Wiedząc już jakie funkcje powinien pełnić serwis internetowy, jakie normy użyteczności powinien spełniać można przystąpić do zaprojektowania serwisu internetowego.

Według Jesse James Garnett proces projektowania serwisu internetowego składa się z 9 etapów:


  1. Wymagania użytkowników: zbadanie i zdefiniowanie tego, co tak naprawdę chcieliby uzyskać użytkownicy serwisu. Pozwala to zrozumieć ich tok myślenia i poznać ich prawdziwe potrzeby.

  2. Strategia strony: w jakim celu powstanie serwis oraz jak będzie zarabiać.

  3. Strategia technologii: rozwiązania stosowane w Internecie dynamicznie się zmieniają. Dlatego trzeba użyć takiej technologii, która będzie wykorzystywana przez dłuższy okres czasu.

  4. Strategia treści: czyli to, co będzie składało się na zawartość serwisu i będzie zachęcać potencjalnych użytkowników do regularnych odwiedzin.

  5. Projekt architektury informacji: kluczowe elementy serwisu powinny być odpowiednio wyeksponowane. Co umożliwi użytkownikom na szybkie i sprawne znalezienie pożądanej informacji.

  6. Opracowanie technologii: podczas programowania opcji i funkcjonalności, jakie ma posiadać poszczególna strona, trzeba będzie wybrać technologię i w niej pracować.

  7. Opracowywanie treści: dokonuje się wtedy, kiedy znamy już oczekiwania przyszłych użytkowników serwisu.

  8. Konkretny wygląd: na to, jak strona będzie wyglądała i jak będzie oceniania przez użytkowników, ma duży wpływ jej wygląd estetyczny. Czyli szata graficzna oraz odpowiedni układ i rozmieszczenie elementów serwisu.

  9. Kierownictwo projektu: każdy z wyżej wymienionych etapów powinien być przeanalizowany i zaakceptowany przez osobę, która zarządza całym projektem. Po jego zaakceptowaniu można przejść do kolejnych etapów projektowania serwisu.

Zobacz wszystkie
Grafika informacyjna na jasnym, kremowym tle. Po lewej stronie napis robots.txt, a obok zielona plakietka z tekstem „Allow: /”. Pod spodem bardzo duża, czarna liczba 429, a pod nią mniejszym krojem maszynowym napis „Too Many Requests”. Po prawej stronie biała, zaokrąglona karta z tabelą o dwóch kolumnach: „User-Agent” i „HTTP”. W tabeli sześć wierszy: Googlebot i Bingbot mają zieloną plakietkę z kodem 200, natomiast GPTBot, OAI-SearchBot, ClaudeBot i PerplexityBot mają pomarańczową plakietkę z kodem 429. Grafika pokazuje sprzeczność: plik robots.txt zezwala wszystkim botom na dostęp, ale serwer odsyła crawlery sztucznej inteligencji z błędem, przepuszczając jednocześnie boty Google i Bing. Zdjęcie wygenerowane przez AI
• 7 min czytania

Niewidzialni dla AI. Jak sprawdzić, czy serwer nie blokuje wyszukiwarek sztucznej inteligencji

Dostaliśmy maila: „ChatGPT nie zna Państwa firmy”. Sprawdziliśmy — to była prawda, ale z zupełnie innego powodu, niż sugerował nadawca. Serwer odsyłał boty sztucznej inteligencji błędem...

Hala basenowa dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Kobieta na wózku z opiekunką przy otwartej komfortce z podnośnikiem sufitowym i leżanką. Obok niecki pochylnia z poręczami prowadzi do wody. Zdjęcie wygenerowane przez AI Case Study
• 3 min czytania

Dostępność basenów

Dostępny basen to obiekt sportowo-rekreacyjny zaprojektowany i wyposażony tak, aby każdy - niezależnie od stopnia sprawności - mógł bezpiecznie, samodzielnie i komfortowo korzystać ze...

Masz pytania dotyczące dostępności?

Skonsultuj swój projekt z naszymi ekspertami. Pomożemy ocenić zgodność Twojego serwisu z wymogami prawnymi i zoptymalizować proces wdrożenia.

Projekt międzynarodowy

AIMused – dostępność i sztuczna inteligencja w muzeach

Nautil jest partnerem technologicznym projektu, w którym razem z instytucjami z Polski, Niemiec, Danii, Szwecji i Litwy tworzymy rozwiązania oparte na AI, by muzea i atrakcje turystyczne były dostępne dla każdego.

Więcej o projekcie AIMused
Interreg Południowy Bałtyk. Współfinansowane przez Unię Europejską

Projekt współfinansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu Interreg Południowy Bałtyk 2021–2027.